ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΟ ΤΑΝΚ; Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΚΑΝΓΚ ΛΙΟΥ (what happened to the tank man? Gang Liu’s life)

20090603-tank-cole-1000pxTον περασμένο Ιούλιο, λίγο πριν την τέλεση του γάμου του Λίου Γκάνγκ, ο ίδιος και οι κουμπάροι του Γουανγκ Ζουντάο και Γουάνγκ Ντάν, ύψωναν τα ποτήρια τους στο όνομα της φιλίας και των κοινών τους βιωμάτων. Η τελετή σήμαινε, κατα τον Ζουντάο, «την αρχή μιας διαφορετικής ζωής» για τον Λίου Γκανγκ. Ο τελευταίος αναφώνησε «πλέον έχουμε οτι θελήσαμε ποτέ από τη ζωή. Το μόνο που λείπει είναι αυτή η Κινεζική Δημοκρατία». Δεν ολοκλήρωσε την προταση του. Ακολούθησε σιγή…

Η ανωτέρω σκηνή αναγράφεται στο ημερολόγιο ενός κινεζο-αμερικανού πανεπιστημιακού.  Οι τρεις άνδρες υπήρξαν ηγέτες του φοιτητικού κινήματος της πλατείας Τιενανμέν το 1989, που είχε ως αίτημα την εγκαθίδρυση δημοκρατίας στην Κίνα. Ο Λίου Γκάνγκ, σαν ιδρυτής της «φοιτητικής ομοσπονδίας του Πεκίνου»- της «δεξαμενής σκέψης» του κινήματος- και ο Γουάνγκ Ντάν, ως πιθανόν ο πιο γνωστός φοιτητής-ηγέτης στην πλατεία,  υπήρξαν τα πλέον καταζητούμενα από τις κινεζικές αρχές ονόματα για την τότε δράση τους.

«Συγγνώμη, πάει καιρός αφ’ότου μίλησα για τελευταία φορά για την Τιενανμέν. Δεν ασχολούμαι πλέον με το δημοκρατικό κίνημα στην Κίνα. Δεν έχω χρόνο. Πρεπει να συγκεντρωθώ στην εργασία μου», μας είπε ο Λίου Γκάνγκ όταν κατορθωσαμε να επικοινωνήσουμε μαζί του, μετά από δυσχέρειες και σε ασυνήθιστη πρωινή ώρα Ελλάδος. «Εργάζομαι ως μαθηματικός υπολογιστών στη Γουόλ Στρίτ», μας είπε, συμφωνώντας τελικώς να μας μιλήσει, ξεκινώντας μια από τις πλέον ιδιαίτερες, από άποψη συμβολισμού τουλάχιστον,  συνομιλίες που ο γράφων είχε τα τελευταία χρόνια.

 «Εχουμε οτι θελήσαμε ποτέ από τη ζωή». Αν το απόφθεγμα ειχε μεταφερθεί επακριβώς, τί εννοούσε με αυτό ο ηγέτης της εξέγερσης; Αυτά που θέλησε προφανώς σήμερα του τα παρέχει η Γουόλ Στρίτ. Ο συσχετισμός αυτου του στοιχείου με τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκε ο συγκεκριμένος άνθρωπος, όμως, είναι το θέμα. Πριν δύο χρόνια, βρετανικό ντοκιμαντέρ κατέδειξε οτι πληκτρολογώντας «πλατεία Τιενανμεν» σε μηχανές αναζήτησης στο διαδίκτυο από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, εμφανίζεται σε χιλιάδες ιστοσελίδες η διάσημη φωτογραφία του άοπλου πολίτη να σταματά το τανκ που κλήθηκε να καταπνίξει το κίνημα του 89. Η ίδια όμως πληκτρολόγηση σε υπολογιστή στην Κίνα, εμφανίζει κάποιες δεκάδες πόζες χαρούμενων τουριστών στη μαρτυρική πλατεία. Παρεχοντας τεχνολογικά συστηματα,  εταιρείες-γίγαντες της Γουόλ Στρίτ, βοηθούν μέσω επιχειρηματικών συμφωνιών το κινεζικό καθεστώς να διαγράψει από τη μνήμη του κινεζικού λαού τα γεγονότα, για το ξετύλιγμα των οποίων,  ο συνομιλητής μας έχει ιστορικό μερίδιο. Ο έλεγχος της πληροφόρησης είναι απόλυτος.Τις μέρες που προγραμματιζόταν η συνέντευξη με τον Γκάνγκ, από τις 2 ως τις 11 Αυγούστου, αλλεπάλληλα email της Ε προς την Οργανωτική επιτροπή του ‘Πεκίνο 2008’ με ερωτήσεις και για τα καταπατημένα ανθρώπινα δικαιώματα στην ασιατική χώρα, δεν έφταναν ποτέ στον προορισμό τους. Όταν τελικώς οι διοργανωτές τα έλαβαν μέσω φάξ, δεν θέλησαν να δώσουν απαντήσεις.   Συνεπώς, το ερώτημα προς τον Λίου Γκάνγκ «πώς σχολιάζετε το οτι αμερικανικές εταιρίες όπως η yahoo, η google και η cisco βοηθούν την κινεζική κυβέρνηση στο να επιβάλλει ανελευθερία της έκφρασης και πληροφόρησης μέσω των τεχνολογικών τους συστημάτων;» ήταν επιτακτικό. «Είναι κατανοητό οτι κάποιες εταιρείες έχουν ως προτεραιότητα τις μπίζνες. Οι τεχνολογικοί γίγαντες έχουν το δικαίωμα να επιχειρούν με το κινεζικό καθεστώς, εκτός και εάν αυτό απαγορευτεί δια νόμου. Αμέρικα ιζ ε φρί κάουντρι», απήντησε, και συνέχισε «Πιστευω οτι είναι πρόοδος για την κινεζική κυβέρνηση. Η χρησιμοποιηση της σύγχρονης επιστήμης για να κυβερνήσει τη χώρα ή για να πραγματοποιήσει τους στοχους της, ακόμη και εάν είναι αρνητικοί, είναι πολύ προτιμώτερη από τη χρησιμοποιηση των τάνκς. Συγχρόνως, οι κινέζοι ηγέτες μορφώνονται περισσότερο και θα σέβονται πλέον την επιστήμη, αποκτώντας τελικώς  περισσότερη εμπιστοσύνη στη δημοκρατια, απολαμβάνοντας το ευ αγωνίζεσθαι», μας είπε, διαψεύδοντας πλήρως το τελευταίο βιβλίο της Ναόμι Κλάιν περι καπιταλισμού,  οπου ισχυρίζεται οτι οι φοιτητές της Τιενανμέν ήθελαν  –μεταξύ άλλων –  να σταματήσουν  τις άγρια καπιταλιστικές κινεζικές μεταρρυθμίσεις. pict486

Μεταφέρουμε στον Λίου Γκάνγκ τα λεγόμενα του κινέζου ακτιβιστή Χάρι Βού στην Ε, για το οτι «οι νέοι Κινέζοι σημερα ξέρουν ελάχιστα ή τίποτε για το κίνημα της Τιένανμεν. Στα πανεπιστήμια πλέον μιλούν μόνο για επιχειρήσεις, για σέξ, για ταξίδια, ενώ πολλοί νέοι υποστηρίζουν την κυβέρνηση» και για το οτι «οι ηγέτες του κινήματος εξαφανιστηκαν – οι δρασέις τους δεν συνεχίστηκαν».  Τον ρωτήσαμε εάν συμφωνεί, και εαν πιστεύει οτι μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στην Κίνα υπο αυτές τις συνθήκες. Ο Γκάνγκ απάντησε «Ο Χάρι Βού έχει το δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη του, όπως πιστεύω οτι και οι νέοι κινεζοι έχουν δικαίωμα να μιλούν για επιχειρήσεις και σεξ αποφεύγοντας τα πολιτικά θέματα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούν να επιζήσουν στο κομμουνιστικό καθεστώς, δεν περιμένω από άλλους ανθρώπους να σκεφτονται και να συμπεριφερονται όπως εγώ .Δεν είναι φυσιολογικό και πρακτικό να περιμένουμε όλους τους νέους στην Κίνα ναμιλούν για πολιτική συνεχώς. Πάντα πίστευα οτι οι απλοι κινεζοι είναι κάτι σαν όμηροι του κομμουνιστικού καθεστώτος. Ευτυχώς, απέδρασα απο αυτό το καθεστώς και απολαμβάνω την ελευθερία. Ωστόσο, δεν νομίζω οτι έχω το δικαίωμα να κατηγορώ τους υπόλοιπους ομήρους για συνεργασία με τον απαγωγέα. Θα κατηγορούσα μόνο τον απαγωγέα και θα έκανα οτι καλύτερο μπορούσα για να βοηθήσω τους ομήρους κινέζους πολίτες». Τα λεγόμενα του Γκάνγκ βρίθουν αντιφάσεων. Πώς κατακρίνεις τον απαγωγέα όταν χαιρετίζεις τα μέσα με τα οποία επιβάλλει την «ομηρία»του κινεζικού λαού; Και πώς είναι δυνατόν αυτό να προέρχεται από έναν άνθρωπο που για τα πιστεύω του φυλακίστηκε, βασανίστηκε και κυνηγήθηκε από το κινεζικό καθεστώς για σχεδόν επτά χρόνια; Η απάντηση ίσως βρίκεται στα λεγόμενα μιας ακόμη περίοπτης φοιτητικής προσωπικότητας του 89, της Τσαι Λίνγκ, η οποία από τις δραματικές ακόμη εκείνες ημέρες, όταν το καθεστώς είχε αρχίσει να δείχνει την αποφασιστικότητα του να καταπνίξει το δημοκρατικό κίνημα, δήλωνε σε δυτικους δημοσιογράφους «δεν θέλω να μεινω στην πλατεία. Η περίπτωση μου είναι διαφορετική. Το όνομα μου βρίκεται στην κυβερνητική μαύρη λίστα. Δεν θα αφεθώ να καταστραφώ από αυτή την κυβέρνηση. Θέλω να ζήσω. Ετσι νοιώθω. Δεν γνωρίζω εαν με χαρακτηρίσουν  εγωίστρια. Άλλοι πρέπει να συνεχίσουν τη δουλειά. Ένα δημοκρτικό κίνημα δεν μπορεί να πετύχει μόνο με έναν άνθρωπο».  Παρεπιπτώντος, η Τσαι Λίνγκ, όπως και ο Λιου Γκάνγκ,  ζει στις ΗΠΑ, όπου διοικεί την δική της εταιρεία πληροφορικής. Η ίδια δεν μπόρεσε να μιλήσει στην Ε λόγω «επαγγελματικών υποχρεώσεων».

Το κίνημα της Τιένανμεν εξαφανίστηκε με τον τρόπο που εμφανίστηκε – αστραπιαία. Μόλις το καθεστώς επανέκτησε τον έλεγχο της κατάστασης, αφήνοντας εκατοντάδες νεκρους,  οι περισσότεροι διαδηλωτές άρχισαν να λένε τα αντίθετα απο οτι πίστευαν, έχοντας απωλέσει το κουράγιο τους. Και το δικαιολογησαν, λέγοντας οτι δεν  είχαν άλλη επιλογή. Σημαντικοί κινέζοι διανοητές παρομοιάζουν το κίνημα του 89 με ένα «άγουρο φρούτο». Οι άνθρωποι ήταν τόσο απελπιστικά πεινασμένοι για ελευθερία, λένε, που όταν ανακαλψαν το φρούτο, το κατάπιαν ολόκληρο, αποκτώντας σωματικούς πόνους και πίκρα.

 

FILES-CHINA-POLITICS-RIGHTS-TIANANMEN

Σχεδόν δύο δεκαετίες μετα τις «άγουρες» για την δημοκρατία συνθήκες, και την κίνηση αυτοθυσίας του ανθρώπου μπροστά στο τάνκ, με την «Ολυμπιακή» κομμουνιστική Κίνα να έχει υιοθετήσει ένα καθόλου κομμουνιστικό οικονομικό μοντέλο, αφήνοντας όμως κάθε σκέψη για παροχή βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους υπηκόους της στο περιθώριο, τί θα έλεγαν ή θα έπρατταν οι συμπατριώτες του Λίου Γκάνγκ εάν ο ίδιος ή οι ηγέτες του κινηματος της Τιενανμεν εμφανίζονταν δημοσίως στηνΚίνα;

 «Η Τιένανμεν συνέβη πριν 19 χρόνια. Είναι λογικό οι περισσότεροι νέοι να γνωρίζουν λίγα για αυτό. Πιστεύω επίσης οτι οι περισσότεροι ηγετες του κινηματος του 89 έχουν φυσιολογικές ζωές και λίγες πολιτικές εμπειρίες.οπότε δεν περιμένω κανενα χειροκροτημα εάν εμφανιζόμουν δημοσίως, αντιθέτως, θα περίμενα βρίσιμο και επιθέσεις από κάποιους ανθρωπους. Είναι κατανοητό το οτι οι περισσότεροι κινέζοι έμαθαν να ζουν και να επιβιώνουν στο υπάρχον δικτατορικό καθεστώς, όπου είναι σημαντικό να κάνεις οτιδήποτε μπορεί να κολακέψει τον δικτάτορα. Έχω αποκομίσει μερικές πραγματικές εμπειρίες επ’ αυτού από τα χρόνια μου στις κινεζικές φυλακές», κατέληξε ο Γκάνγκ, αφήνοντας μας με την εντύπωση οτι «το μόνο πράγμα που λειπει από τη ζωή του», ειναι πιθανόν να μην πραγματοποιηθεί ποτέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s