Ο ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ ΤΗΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΜΑΘΙΟΥ ΣΙΜΟΝΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΚΗ ΚΡΙΣΗ (Matthew Simmons interview on oil price crisis)

0_my_photographs_scotland_petrol_pumps_-_bp_zoom-in«Yπάρχει σοβαρή πιθανότητα να κοστίζει 500 δολάρια το βαρέλι μέχρι το 2015», δηλώνει ο Μάθιου Σίμονς, ένας από τους πλέον «εκ των έσω» ειδικούς των παγκόσμιων πετρελαϊκών αποθεμάτων, πρόεδρος της ομώνυμης επενδυτικής πετρελαϊκής τράπεζας, και συγγραφέας του βιβλίου «Λυκόφως στην Ερημο», όπου υποστηρίζει ότι τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα του πλανήτη, στη Σαουδική Αραβία, τελειώνουν. Ο Σίμονς επισημαίνει στην «Ε» ότι εάν δεν παρθούν άμεσα μέτρα, «ελλοχεύει ο κίνδυνος της πετρελαϊκής έλλειψης, που θα προκαλούσε συρράξεις» οι οποίες όμως «μπορούν να αποφευχθούν», βιώνοντας απλώς μια μεταβατική περίοδο «μετατόπισης πλούτου» προς χώρες με φυσικές πηγές ενέργειας. Λέει ακόμα, ως πρώην ενεργειακός σύμβουλος του Μπους -με αμφίβολη πειστικότητα-, πως «είναι μύθος ότι ο πόλεμος στο Ιράκ έγινε για το πετρέλαιο», και ότι «εάν ποτέ επιτευχθεί ειρήνη στην περιοχή, θα γίνει διαμέσου των υψηλών πετρελαϊκών τιμών», που θα δημιουργήσουν ευημερία στη Μέση Ανατολή. Υπό συνθήκες 500 δολαρίων το βαρέλι, καταλήγει, «θα ζούμε σε χωριά, καλλιεργώντας τρόφιμα στις αυλές μας. Και δεν θα χρησιμοποιείται το αυτοκίνητο αν δεν είναι απαραίτητο», υπενθυμίζοντας ότι πριν από τρία χρόνια προέβλεψε ότι το 2010 το πετρέλαιο θα κοστίζει τουλάχιστον 200 δολ. το βαρέλι, με την τιμή του μαύρου χρυσού να έχει τουλάχιστον διπλασιαστεί από τότε.


Κύριε Σίμονς, δηλώνετε ότι 300 δολ. το βαρέλι θα θεωρείται φθηνή τιμή σε μερικά χρόνια. Δεν θα είναι καταστροφική η άνοδος των τιμών για πολλές χώρες και για την παγκόσμια ειρήνη;

«Πιστεύω ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να κοστίζει 500 δολάρια το βαρέλι μέχρι το 2015. Αγνοήσαμε την κορύφωση της πετρελαϊκής παραγωγής, και συνεχίζουμε να είμαστε εφησυχασμένοι για τη σημερινή μείωση της παραγωγής, ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος της πετρελαϊκής έλλειψης, που θα μπορούσε να προκαλέσει συρράξεις. Αλλά νομίζω ότι αυτό μπορεί να αποφευχθεί, βιώνοντας απλώς μια μεταβατική περίοδο. Υπάρχουν πολλά μέρη στον κόσμο τα οποία τα τελευταία 30 χρόνια ήταν φτωχά και που σήμερα αρχίζουν να ευημερούν, διότι οι τιμές του πετρελαίου είναι υψηλές, όπως η Βολιβία και η Αργεντινή. Εάν δεν έχουμε ελλείψεις, δεν θα έχουμε πολέμους, αλλά μια μετατόπιση πλούτου, η οποία έχει συμβεί πολλές φορες στην Ιστορία. Δείτε πόσο ευημερούσα ήταν η Ελλάδα πριν από 3.000 χρόνια. Είναι φοβερό που οι Κινέζοι και οι Ινδοί -σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Γης- ζούσαν υπό άθλια φτώχεια για τριακόσια χρόνια. Και η Μέση Ανατολή δεν θα έπρεπε να είναι τόσο φτωχή».

Ο Βρετανός στρατηγός Τζέιμς Ελορι δήλωσε πρόσφατα ότι ο πόλεμος στο Ιράκ απέτρεψε ένα κύμα «ανατολικοποίησης», μια μετατόπιση δηλαδή της παγκόσμιας πολιτικο-οικονομικής ισχύος προς την Ινδία και την Κίνα, στις οποίες διοχετεύονται τα «δύο τρίτα του πετρελαίου της Μέσης Ανατολής», με τα πετρελαϊκά αποθέματα του Ιράκ να παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποσόβηση μιας παγκόσμιας έλλειψης συμβατικού πετρελαίου…

«Δεν συμφωνώ. Πιστεύω ότι η Κίνα και η Ινδία ηγούνται αναπτυξιακά διότι διαθέτουν δημιουργικούς ανθρώπους και μεγάλους πληθυσμούς. Δεν νομίζω ότι έχουν καμία σχέση με τον πόλεμο στο Ιράκ, στο οποίο δεν υπάρχει τόσο πετρέλαιο όσο οι αισιόδοξοι νομίζουν. Είναι μύθος ότι έγινε ο πόλεμος για να πάρουμε το πετρέλαιο της χώρας, η οποία έχει τρεις πετρελαιοφόρες περιοχές που είναι πολύ παλιές και σε οικτρή κατάσταση. Πρέπει να ανησυχούμε για το εάν μπορεί το Ιράκ να παράγει έστω και ένα εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα στο εγγύς μέλλον (σ.σ.: όταν η Σαουδική Αραβία παράγει περίπου 9 εκατ. βαρέλια ανά ημέρα). Πιστεύω, αντίθετα, ότι ενόσω οι τιμές του πετρελαίου επιτέλους φτάνουν σε λογικές τιμές, για πρώτη φορά εδώ και αιώνες αρχίζει να δημιουργείται ευημερία στη Μέση Ανατολή. Εάν ποτέ επιτευχθεί ειρήνη στην περιοχή, θα γίνει διαμέσου των υψηλών πετρελαϊκών τιμών».

Θα περιλαμβάνατε σε αυτή την «ευημερία» και το Ιράν στη σημερινή του μορφή;

«Φυσικά. Το Ιράν έχει 70 εκατ. κατοίκους 95% των οποίων λατρεύει την ευημερία, τη δημοκρατία, τη Δύση. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή οι ισλαμιστές θα ανατραπούν, και η Περσία θα αναδυθεί ως μια φοβερή χώρα επινόησης και ευρηματικότητας. Αλλά οι Ιρανοί δεν θα μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο, εάν οι τιμές του πετρελαίου ήταν πολύ χαμηλές, διότι θα ήταν πάμφτωχοι».

Εφόσον όμως δεν ωφελούνται από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, είναι αδιανόητο το πώς μιλούν Ισραηλινοί και Αμερικανοί για πόλεμο με το Ιράν, προκαλώντας αυτομάτως άνοδο των τιμών, δεν νομίζετε;

«Αυτό είναι μέρος της ερώτησης για τα αίτια της αύξησης των τιμών. Και λέω όχι, παροδικά οι τιμές ανεβαίνουν κατά 10 δολ. όταν δεν φαίνεται πιθανή μια σύρραξη με το Ιράν, και το αντίθετο λίγο μετά μια πολεμική δήλωση. Οι καθημερινοί άνθρωποι έχουν κάθε δίκιο να είναι μπερδεμένοι. Στις ΗΠΑ η αίσθηση είναι ότι πρέπει να εντοπιστούν κερδοσκόποι και να φυλακιστούν για να μειωθούν οι τιμές. Είναι παντελώς ανοησία. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ενεργειακού αναφαλβητισμού στο αμερικανικό καπιτώλιο».

Στο βιβλίο σας υποστηρίζετε ότι το σαουδαραβικό πετρέλαιο τελειώνει, πρόσφατα όμως το Ριάντ ανακοίνωσε ότι αυξάνει την ημερήσια παραγωγή πετρελαίου. Πώς το εξηγείτε;

«Βρίσκομαι στη Σκωτία, αλλά αφού δεν με ξέρετε προσωπικά και δεν με βλέπετε, μπορώ να πω ότι βρίσκομαι στη Σελήνη. Συμπονώ τον θλιβερό ρόλο των Σαουδαράβων σήμερα. Εχουν μερικούς υπεραισιόδοξους ανθρώπους που πιστεύουν οτιδήποτε πουν οι δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες, οι οποίες τους είπαν πριν από σαράντα χρόνια ότι τα αποθέματά τους είναι απεριόριστα. Αυτό δημιούργησε μια γενιά πετρελαϊκών στελεχών που αναπαράγουν αυτό ακριβώς. Τρία χρόνια μετά την έκδοση της έρευνάς μου σε βιβλίο, δεν θα άλλαζα τίποτε σε αυτό».

Τι πιστεύετε για την πολύ αργή ανάπτυξη εναλλακτικών ενεργειακών τεχνολογιών; Λέγεται ότι οι τεχνολογίες υπάρχουν, αλλά ότι οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες δεν επιτρέπουν την ευρεία διάδοσή τους…

«Να τονίσω ότι το 99% των Αμερικανών πιστεύει ότι δεν υπάρχει κρίση, αλλά ένα τεχνητό πρόβλημα. Επιπλέον, οι περισσότερες εναλλακτικές προτάσεις στο πετρέλαιο δεν είναι αποτελεσματικές. Μέχρι να συμβεί μια τεχνολογική επανάσταση στους μεγάλης κλίμακας ηλεκτρικούς συσσωρευτές, δεν θα έχουμε ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Τα όνειρα δημιουργούν ψευδαισθήσεις. Και δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Αυτό που έχουμε επιτύχει ώς σήμερα είναι απλώς να επεκτείνουμε τη λειτουργία των λάπτοπ εκτός πρίζας από τις δύο στις τέσσερις ώρες».

Πώς θα είναι η καθημερινότητα σε δέκα χρόνια από σήμερα με το πετρέλαιο, όπως λέτε, στα 400 – 500 δολάρια;

«Θα ζούμε σε χωριά, καλλιεργώντας τρόφιμα στις αυλές των σπιτιών μας. Και οι άνθρωποι δεν θα χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους για μεγάλες αποστάσεις εάν δεν είναι απαραίτητο. Τα ταξίδια θα γίνονται για αναψυχή ή από σοβαρή ανάγκη. Οι εργαζόμενοι σήμερα πρέπει να δουλεύουν όλο και μακρύτερα από τις εστίες τους για να απολαμβάνουν μια καλή ζωή. Σε περιοχές των ΗΠΑ, ο μέσος εργαζόμενος ξοδεύει 4 ώρες την ημέρα σε μποτιλιαρίσματα. Είναι μια άθλια ζωή. Το Ιντερνετ επιτρέπει πλέον τους ανθρώπους να εργάζονται παραγωγικότατα από το σπίτι. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να μειωθεί η σημερινή ταξιδιωτική ένταση. Και προβλέπω καλύτερη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, μέσω των τηλεδιασκέψεων».

Τι θα συμβεί όμως σε χώρες που δεν παράγουν πετρέλαιο, όπως η Ελλάδα, που εξαρτάται τόσο από τον τουρισμό;

«Η Ελλάδα έχει μια τρομερή ιστορία στη ναυτιλία, η οποία θα αντικαταστήσει τις μεταφορές με φορτηγά, οι οποίες είναι πολύ ενεργοβόρες. Εάν η τουριστική σας βιομηχανία εξαρτάται από υπερατλαντικές πτήσεις που κοστίζουν 170 δολ., τότε έχετε μια αστεία βιομηχανία, διότι η τιμή αυτή δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Θα επέλθουν σίγουρα αυξήσεις στα κόμιστρα των αερομεταφορών, τα οποία για κάποιους λόγους σήμερα είναι πολύ χαμηλά. Πολλές τουριστικές βιομηχανίες βασίστηκαν στους χιλιάδες τουρίστες που μεταφέρουν τα κρουαζιερόπλοια, τραυματίστηκαν όμως, διότι οι τουρίστες δεν ξοδεύουν χρήματα στις τοπικές οικονομίες, έχοντας προπληρώσει τις εν πλω υπηρεσίες. Πολύ πιθανόν λοιπόν να επιζήσουν μικρές ξενοδοχειακές μονάδες».

Και πώς θα είναι η κατάσταση στις σημερινές κακές σχέσεις μεταξύ ανθρωπισμού και πετρελαϊκής βιομηχανίας;

«Δεν νομίζω ότι οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες θα υπάρχουν με τη σημερινή τους μορφή. Θα διασπαστούν, δημιουργώντας περιφερειακές υποεταιρείες για να επιβιώσουν. Εάν υπάρξει ευημερία στη Μέση Ανατολή, θα υπάρχει και ειρήνη στην περιοχή. Ετσι λύθηκαν και τα προβλήματα της Ιρλανδίας, για παράδειγμα. Εάν δεν υπάρξει πετρελαϊκή έλλειψη, θα υπάρξει ευτυχής κατάληξη σε αυτή την κρίση». *

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s