Ο ΤΕΝΤ ΣΟΡΕΝΣΕΝ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΝΕΟ JFK» ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ (Ted Sorensen interview on ‘the new JFK’ Barack Obama)

Mη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για σένα, αναρωτήσου τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου’. Ο εναρκτήριος λόγος της προεδρίας του Τζών Κένεντι, έχει για πολλούς αμερικανούς διαφορετικό συντάκτη. Άλλωστε, ο κ. Τέντ Σόρενσεν, ως επιτελάρχης, ειδικός σύμβουλος,  και συγγραφέας των κυριότερων λόγων του πρώην προέδρου για 11 χρόνια και με κρίσιμη συμμετοχή σε καίρια ιστορικά σημεία, όπως τη σύνταξη της αλληλογραφίας του Κένεντι προς τον Νικίτα Χρουστσέφ κατά την κρίση των πυραύλων στην Κούβα, δικαίως χρίζεται ως πιθανός εμπνευστής. Σήμερα, διαφυλάττοντας πλέον την κληρονομία του JFK, θεωρείται ‘ο πιο αφοσιωμένος φύλακας της’, και ως εκ τούτου μας δηλώνει ότι το βιβλίο ‘Η σκοτεινή πλευρά του Κάμελοτ’ του δημοσιογράφου Σέυμουρ Χέρς, που ασχολείται με αρνητικές πτυχές της διακυβέρνησης Κένεντι ‘είναι σκουπίδια’. Και σε μια χώρα, όπου η εύρεση ενός νέου Κένεντι σχεδόν πριν κάθε εκλογική αναμέτρηση, τείνει να γίνει εμμονή, ο λόγος του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.  Χρησιμοποιώντας την, τον περασμένο Ιούλιο ο κ. Σόρενσεν ξεκίνησε τον παραλληλισμό του υποψηφίου των Δημοκρατικών Μπάρακ Ομπάμα με τον δολοφονηθέντα πρόεδρο, ακολουθούμενος από μέλη της οικογένειας Κένεντι και μεγάλη μερίδα Αμερικανών ψηφοφόρων, εις βάρος των υπόλοιπων διεκδικητών για το χρίσμα.Μίλησε τηλεφωνικά στην Ε από τη Νέα Υόρκη, για την υποστήριξη του στο μαύρο υποψήφιο των Δημοκρατικών, για το εάν υπάρχει ουσία πίσω από την ‘αλλαγή’ που αυτός επαγγέλλεται, το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο, και παραδέχεται ότι στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ δεν αναμένονται ριζικές αλλαγές υπό μια κυβέρνηση Ομπάμα. Αρχίζοντας τη συνέντευξη,  στην ερώτηση για το ποιος πραγματικά είναι ο συντάκτης της προαναφερθείσας ιστορικής ομιλίας, ο άνθρωπος ‘ζωντανή ιστορία’ απαντά ότι ‘πρώτον, πάντα έλεγα ότι ο JFK ήταν ο συγγραφέας των πάντων, με την έννοια ότι ήταν ο πολιτικός που είχε τις αξίες, και που παρείχε τις πολιτικές και τις αποφάσεις. Αυτός είναι ο συγγραφέας, και όχι ο ‘χειριστής λέξεων’. Και δεύτερον, θα σας δώσω την απάντηση που έχω δώσει και άλλες φορές τα τελευταία 40 χρόνια: ‘Μη ρωτάς».

Κε Σορενσεν,  θα λέγατε ότι η κληρονομιά του Κένεντι βοηθά τους υποψηφίους, η γίνεται κάποιες φορές βάρος δεδομένου της εικόνας του δολοφονηθέντος προέδρου στο μέσο αμερικανό;

Είμαι αρκετά ρεαλιστής στο να ξέρω ότι ο αριθμός των ψηφοφόρων που θυμούνται τον Κένεντι αρκετά ώστε να κάνουν μια ακριβή σύγκριση με τον Ομπάμα δεν είναι μεγάλος. Οπότε δε νομίζω ότι είναι βάρος, πιστεύω ότι ο κόσμος ξέρει αρκετά για το τι εκπροσωπούσε και τι πίστευε ο JFK για να ταυτοποιήσει ότι ο Ομπάμα είναι ο μόνος πολιτικός που έχει τόσα πολλά κοινά στοιχεία με τον πρώην πρόεδρο. 

Ποιες είναι οι ομοιότητες μεταξύ των Κένεντι – Ομπάμα κατά τη γνώμη σας;

Πρώτον ο JFΚ είχε δεχθεί κριτική για το νεαρό της ηλικίας και της απειρίας του, δεύτερον και οι δυο είχαν πρόβλημα με τις προκαταλήψεις. Ο Κένεντι ήταν καθολικός και ο Ομπάμα μαύρος. Αλλά όπως και ο πρώτος, πιστεύω ότι ο Ομπάμα θα αντιπαρέλθει τη σκόπελο κερδίζοντας όχι μόνο το χρίσμα αλλά και την προεδρία. Επιπροσθέτως, ο Κένεντι είχε γνώση του ρόλου των ΗΠΑ διεθνώς, όπως και ο Ομπάμα, λόγω του ότι έζησαν στο εξωτερικό για αρκετό διάστημα. Και οι δυο δίνουν έμφαση στην ειρήνη τη διπλωματία την πολύ-πλευρικότητα και όχι στον πόλεμο, τη στρατιωτική ισχύ και τη μονομέρεια. Επίσης και οι δυο πιστεύουν ότι πρέπει να βοηθηθούν οι άτυχοι αυτής της ζωής στις ΗΠΑ και ανά τον κόσμο.

Όλοι μιλούν σε αυτές τις εκλογές για ‘αλλαγή’ . Tι σημαίνει αυτή η λέξη για εσάς; Υπάρχει ουσία πίσω της;

Οι υποστηρικτές του Δημοκρατικού κόμματος αναγνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ έχουν δεινοπαθήσει τα τελευταία επτά χρόνια λόγω της ανίκανης και ανειλικρινούς ηγεσίας Μπούς, η οποία έχει αμαυρώσει την ηγετική θέση της χώρας  στον κόσμο με έναν πολύ ακριβό, άχρηστο και ατέλειωτο πόλεμο στο Ιράκ,   ο οποίος υπό την τωρινή ηγεσία μπορεί να εξελιχθεί σε περισσότερους πολέμους, είτε με το Ιράν είτε με τη Συρία, ή με όποια χώρα αποφασίσει ο επικίνδυνος μας πρόεδρος.  Οπότε πρέπει να υπάρξει αλλαγή. Και όλοι οι δημοκρατικοί υποψήφιοι το αναγνωρίζουν αυτό.

Οπότε λέτε ότι η αλλαγή θα πρέπει να επέλθει στους ανθρώπους που λαμβάνουν τις αποφάσεις και όχι στο παρών συστήματος εξουσίας της Ουάσιγκτον.

 Αλλαγή για μένα σημαίνει όχι μόνο αντικατάσταση του προσώπου ή του κόμματος που βρίσκεται στο Λευκό Οίκο, αλλά και των πολιτικών. Όχι μόνο όσον αφορά το Ιράκ, αλλά και γενικά όλης της εξωτερικής πολιτικής, του δόγματος των προληπτικών και μονομερών χτυπημάτων, το οποίο βασίζεται κυρίως στη στρατιωτική δύναμη και περιφρονεί το Κογκρέσο, το σύνταγμα των ΗΠΑ και ότι άλλο περιορίζει τη δύναμη του προέδρου.

Σας ρωτώ διότι λέγεται ότι οι διαφορές μεταξύ Ομπάμα και Χίλαρι Κλίντον είναι μικρές. Ότι δηλ υποστηρίζονται από το ίδιο κατεστημένο και ως εκ τούτου λίγα θα αλλάξουν στην πολιτική των ΗΠΑ. Πώς το σχολιάζετε;

Πρώτων, όταν θα απαλλαγούμε από τη σημερινή κυβέρνηση η εξωτερική πολιτική των  ΗΠΑ δεν θα ταλαντευθεί από το ένα άκρο στο άλλο. Θα επιστρέψουμε σε μια γενική συναίνεση για το εθνικό μας συμφέρον ανά τον κόσμο, των επιδιώξεων, και σε μια διακομματική στήριξη της συμμετοχής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ το ΝΑΤΟ και σε άλλες  πολύπλευρες συμφωνίες. Βεβαίως, ο Ομπάμα και η Κλίντον θα κινούνται μέσα σε αυτή τη συναίνεση, αλλά είναι πολύ διαφορετικές προσωπικότητες. Ο Ομπάμα εκπροσωπεί το μέλλον, ενώ η Χίλαρι την εμπειρία του παρελθόντος, όταν ήταν μέρος του καθεστώτος των Μπους-Κλίντον. Ο Ομπάμα πιστεύω ότι θα φέρει πραγματική αλλαγή, κρίνοντας από τις δηλώσεις που έχει κάνει, όπου λέει ότι είναι πρόθυμος να διαπραγματευτεί με το Ιράν τη Συρία, την Κούβα για παράδειγμα. Η αντίθεση του στον πόλεμο του Ιράκ και στο ψήφισμα που επιτρέπει στον πρόεδρο να δράσει στρατιωτικώς κατά του Ιράν, ενισχύουν αυτή την αίσθηση, εν αντιθέσει με την Κλίντον , η οποία για τον έναν ή τον άλλο λόγο ψήφισε υπέρ.

Οπότε πιστεύετε ότι μια διακυβέρνηση Ομπάμα θα έκανε την Αμερική περισσότερο ανοικτή και διπλωματική από σήμερα…

Χρησιμοποιήσατε δυο πολύ καλούς όρους. Ανοικτή και διπλωματική. Θα προσέθετα ότι θα δέσμευε περισσότερο τις ΗΠΑ στις επιταγές του διεθνούς δικαίου, των διεθνών  οργανισμών, και όπως είπατε στη χρήση της διπλωματίας και όχι της στρατιωτικής επιθετικότητας.

Συμφωνείτε με όσους υποστηρίζουν ότι η περιθωριοποίηση του OHE άρχισε κατά τη διακυβέρνηση Κλίντον, από τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας;

Η κυβέρνηση Κλίντον προηγήθηκε στην υιοθέτηση του δόγματος των αποκαλούμενων ‘ανθρωπιστικών επεμβάσεων’ χωρίς έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας.  Και απέσυρε τις ΗΠΑ από πολλές διεθνείς συμφωνίες, όπως αυτή του διεθνούς δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου, του πρωτοκόλλου του Κιότο, της απαγόρευσης των ναρκών κτλ. Οι υποστηρικτές όμως των Κλίντον θα πουν ότι γενικά υποστήριξαν τον ΟΗΕ περισσότερο από ότι ο Μπους.

Θα προσχωρούσαν οι ΗΠΑ στο διεθνές δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου υπό μια κυβέρνηση Ομπάμα;

Ελπίζω ότι ναι. Αλλά δεν έχω επίσημη θέση στο στρατόπεδο του Ομπάμα για να μιλήσω για αυτό το θέμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s