O AΡΟΥΝ ΓΚΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΤΟΥ ΜΑΧΑΤΜΑ (Arun Gandhi interview on Mahatma and Palestine)

Ηταν 30 Ιανουαρίου 1948 όταν ο πατέρας του Ινδικού έθνους, ο ‘άνθρωπος –ειρήνη’και εμπνευστής της ιδεολογίας της μη-βίας της παθητικής αντίστασης και της πολιτικής ανυπακοής, Μαχάτμα Γκάντι, έπεφτε νεκρός από σφαίρα εξτρεμιστή. Είχε καταφέρει την ανεξαρτητοποίηση της Ινδίας και αντιτίθετο στη μέχρι και σήμερα έχθρα της χώρας του με το μουσουλμανικό Πακιστάν, κάτι που πλήρωσε με τη ζωή του.

Έξι  δεκαετίες αργότερα, ο εγγονός του και συνεχιστής της διδασκαλίας του, Αρούν Γκάντι, παραιτήθηκε από τη διεύθυνση του Ιδρύματος ΜΚ Γκάντι το οποίο είχε ιδρύσει, μετά από σφοδρές πιέσεις. Αιτία, ένα κείμενο που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της Ουάσιγκτον Πόστ, όπου ανέφερε ότι ‘έχουμε δημιουργήσει μια κουλτούρα βίας,-όπου οι Εβραίοι και το Ισραήλ είναι οι μεγαλύτεροι παίκτες- η οποία θα καταστρέψει την ανθρωπότητα’. Σήμερα, μιλώντας στην Ε λέει ότι τα λόγια του ήταν ‘ατυχή’ και ότι ‘έπρεπε να χρησιμοποιήσει ειρηνικότερες λέξεις’, μιας και ‘υπάρχουν Εβραίοι που θέλουν την ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης με τους παλαιστίνιους’.  Παρόλα αυτά, υποστηρίζει ότι οι παλαιστίνιοι οδεύουν προς ‘τελειωτική εξουθένωση’ και ‘ενσωμάτωση στο Ισραήλ ως δεύτερης κατηγορίας πολίτες’, εάν δεν αλλάξει η πολιτική κατάσταση.    

Κε Γκάντι, εάν ο παππούς σας είχε επιζήσει της δολοφονίας, τι θα ήταν διαφορετικό σήμερα; 

 Δεν ξέρουμε πόσο ακόμα θα είχε ζήσει, αλλά η Ινδία θα ήταν μια πολύ διαφορετική χώρα. Διότι δεν θα είχε αποδεχτεί τη ‘βρετανοποίηση’ των Ινδών ηγετών. Όταν ανεξαρτητοποιήθηκε, η Ινδία αντικατέστησε τους  βρετανούς με ινδούς, κρατώντας την αυτοκρατορική οργάνωση καταπίεσης ανέπαφη. Και έτσι αντί βρετανικής αποικιοκρατίας σήμερα έχουμε ινδική αποικιοκρατία. εάν ο Μαχάτμα Γκάντι δεν δολοφονείτο, θα αντικαθιστούσε την αυτοκρατορική κρατική οργάνωση με μια πιο πρόσφορη, ινδική. Πιστεύω ότι θα είχαμε καλύτερες σχέσεις με τους γείτονες μας και δεν θα νιώθαμε την ανάγκη των πυρηνικών όπλων. Και δεν θα ανεχόταν ποτέ τη δημιουργία δυο εθνών στην Ινδία, όπως γίνεται σήμερα με τις ακραίες οικονομικές αντιθέσεις μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών.

Πώς κρίνετε το ότι ενώ ο Μαχάτμα αναγνωρίζεται ως ο πατέρας του ινδικού έθνους, η σημερινή Ινδία έχει απομακρυνθεί τόσο πολύ από τη φιλοσοφία του;

Είναι παράδοξο. Αλλά όπως και στο χριστιανισμό, ο Ιησούς έδειξε έναν διαφορετικό δρόμο, τον οποίο όμως δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε. Και όπως έλεγε ο παππούς μου ‘θα με ακολουθήσουν στη ζωή, θα με λατρέψουν στο θάνατο, αλλά δεν θα κάνουν τον αγώνα μου δικό τους.’ Και αυτό ακριβώς έγινε στη σύγχρονη Ινδία.

Σας απογοητεύει το ότι ενώ μαρτύρησε από χέρι εξτρεμιστή, σήμερα οι φονταμενταλιστές έχουν κυρίαρχη παρουσία σε μεγάλα κομμάτια του κόσμου;

Σε κάθε χώρα υπάρχει μια σιωπηλή πλειοψηφία που δεν εκφράζουν τις απόψεις τους. Οπότε μικρές ομάδες εξτρεμιστών διαπράττοντας ηχηρές πράξεις, παίρνουν τον έλεγχο μιας κοινωνίες. Αλλά η δύναμη των λαών είναι τεράστια. Όμως  δεν αφυπνίζονται, διότι κανείς δεν τους δίνει αυτή την δυνατότητα.

Τι θα λέγατε ότι πρέπει να γίνει όσον αφορά τη σύγκρουση των φονταμενταλιστών με τη Δύση;

Η δύση θα έπρεπε να είχε κάνει τα αναγκαία βήματα καιρό πριν, πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Είναι τραγωδία της ανθρώπινης φύσης, το ότι δεν αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα έως ότου γίνει εκρηκτικό. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να αρχίσουν διάλογο με τον ισλαμικό κόσμο για επίλυση των διαφορών. Και θα πρέπει να μοιραστούν τη γνώση και τον πλούτο με τον υπόλοιπο κόσμο ώστε να έχουμε μια πιο δίκαιη ανάπτυξη, όχι τη μονόπλευρη παγκοσμιοποίηση όπου μόνο η Δύση επωφελείται. Οι δυτικοί  πρέπει να γίνουν πιο πραγματιστές, και να συνειδητοποιήσουν ότι έγιναν πλούσιοι και ισχυροί λόγω της αποικιοκρατίας και της εκμετάλλευσης του υπόλοιπου κόσμου για αιώνες. Σήμερα πληρώνουν το τίμημα αυτής της εκμετάλλευσης.

Πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί η φιλοσοφία του στο σημερινό κόσμο;

Θα πρέπει να ξεκινήσει από το άτομο. Δεν είναι κάτι που μπορεί να επιβληθεί από κάποια αρχή. Όπως έλεγε ο ίδιος ο Μαχάτμα ‘εμείς πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο’. Αν εμείς αλλάξουμε και βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να κάνουν το ίδιο, τότε και ο κόσμος τελικά θα αλλάξει.  Πρέπει ο άνθρωπος να είναι πρόθυμος για θυσίες, σεβόμενος τον συνάνθρωπο, συμπονετικός. Δείχνουμε αυτές τις αρετές αλλά υπό προϋποθέσεις, μόνο σε συγκεκριμένους ανθρώπους υπό συγκεκριμένες συγκυρίες. Όμως θα πρέπει να τις δείχνουμε χωρίς φυλετικούς, θρησκευτικούς ή ταξικούς όρους. Όσο διαχωρίζουμε τους ανθρώπους τόσο προκαλούμε σύγκρουση. Είναι βέβαια δύσκολο διότι το καπιταλιστικό σύστημα κάνει τους ανθρώπους εγωιστές και εγωκεντρικούς. Έτσι, γινόμαστε άπληστοι χωρίς να νοιαζόμαστε για τους άλλους οπότε είναι. Είναι λοιπόν μέρος της κουλτούρας της βίας. Χρειάζεται λοιπόν να αλλάξουμε τον καπιταλισμό.  

Λέγεται ότι η βία είναι στην ανθρώπινη φύση, πως το σχολιάζετε; 

Αν ήταν έτσι δεν θα χρειαζόμασταν τις σχολές πολέμου για να διδαχθούμε πώς να σκοτώσουμε. Δεν έχουμε τέτοια ένστικτα, πρέπει να τα μάθουμε. Στη φύση μας είναι ο θυμός, ο οποίος είναι μια προειδοποίηση του σώματος μας ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι πρέπει να σταματήσουμε και να σκεφτούμε. Αλλά αντί να τον χρησιμοποιήσουμε θετικά, τον καταχρόμαστε και γινόμαστε βίαιοι, διότι έχουμε διδαχθεί ότι μπορούμε να ελέγξουμε τον συνάνθρωπο μας μέσω του φόβου.

Ο Μαχάτμα ήταν αντίθετος με την ίδρυση του Ισραήλ σε αραβική γη. Δικαιολογείτε τη βάση της πολιτικής θέσης της Χαμάς στη μη αναγνώριση της ύπαρξης Ισραήλ;

Έλεγε ότι εάν οι Εβραίοι ήθελαν μια χώρα θα έπρεπε να συζητήσουν με τους παλαιστίνιου ώστε να ζούσαν μαζί. Αντιθέτως, άρπαξαν βιαίως τη γη, εκτόπισαν τους κατοίκους και προκάλεσαν όλη αυτή την ολοένα και κλιμακούμενη σύγκρουση. Αλλά ένα λάθος δεν δικαιολογεί ένα δεύτερο. Η φιλοσοφία της Χαμάς δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό σήμερα, απλώς χειροτερεύει τα πράγματα.  Πρέπει να βρουν καλύτερους τρόπους αντιμετώπισης της κατάστασης. Είχα προτείνει στον Αραφάτ λίγο πριν το θάνατο του να ξεσηκώσει τους 500000 εκτοπισμένους παλαιστινίους της Ιορδανίας και να οργανώσει μια ειρηνική πορεία από το Αμάν μέχρι την Παλαιστίνη, με σύνθημα την ειρηνική συμβίωση στη γη τους. Τι θα έκανε το Ισραήλ; Θα σκότωνε μισό εκατομμύριο άοπλων ανθρώπων; Του είπα ότι αυτή θα ήταν μια μέγιστη μη βίαιη νίκη για αυτόν. Σκοπός της μη βίας είναι να προσελκύσει τη συμπάθεια της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Οι επιθέσεις αυτοκτονίας και οι ρουκέτες κάνουν το αντίθετο, ρίχνοντας τους παλαιστινίους στην παγίδα του Ισραήλ, το οποίο τους παρουσιάζει ως τρομοκράτες οι οποίοι πρέπει να θανατωθούν. Καταστρέφονται νέοι άνθρωποι και δεν κερδίζουν τίποτα. Ο Αραφάτ συμφώνησε μαζί μου, και το ίδιο βράδυ με προσκάλεσε να μιλήσω στο παλαιστινιακό κοινοβούλιο.  Πρόβλεψη μου σήμερα είναι ότι αν οι παλαιστίνιοι συνεχίσουν τον αγώνα τους χρησιμοποιώντας βία, θα εξουθενωθούν τελείως και θα ηττηθούν. Και όσοι δεν γίνουν πρόσφυγες, θα ενσωματωθούν στο Ισραήλ ως δεύτερης τάξεως πολίτες, σε ένα θρησκευτικό απαρτχάιντ.

  

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s