ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΡΙΚ ΑΛΙ (Tarik Ali interview)

Tην άποψη οτι δεν υπάρχουν πλέον διαφορές μεταξύ πολιτικών και στρατηγών στην αντιμετώπιση του εξτρεμισμού, με εφαλτήριο την κατάσταση στη γενέτειρα χώρα του, το Πακιστάν,παραθέτει ο ριζοσπάσπαστης συγγραφέας, διανοούμενος και εκ των ηγετών του αντιπολεμικού κινήματος στη Βρετανία, Ταρίκ Αλί. Εξηγώντας τους λόγους που έχουν καταστήσει τους φονταμενταλιστές κύριο πόλο αντίθεσης στις αμερικανικές πολιτικές στη Μ Ανατολή και την Ασία, υποστηρίζει οτι οι ΗΠΑ υποθάλπτουν αυτή την κατάσταση με το να εμποδίζουν τα αδύναμα κράτη να αναπτύξουν κοινωνικά προγράμματα προς βοήθεια των φτωχών. Ο συγγραφέας του ‘Άξονα της Ελπίδας’, ενός βιβλίου-εξύμνηση των πολιτικών των Φιντέλ Κάστρο, Ούγκο Τσάβεζ και Έβο Μοράλες στη Λατινική Αμερική, πιστεύει οτι για την εξάλειψη των σημερινών φαινομένων του εξτρεμισμού και της πολιτικής των στρατιωτικών επεμβάσεων απαιτείται και ‘μια κοινωνική αλλαγή στη Δύση’.

    Κε Αλί, σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο βλέπουμε μια βίαιαη διαμάχη μεταξύ εξτρεμιστικών και μετριoπαθών ή ‘κοσμικών’ δυνάμεων. Βλεπετε κάποια κεντρική σχεδίαση πίσω από αυτή την κατάσαση; 

Ο κεντρικός σχεδιαστής είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κατοχές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν έχουν επιδεινώσει κατά πολύ την κατάσταση και η άκριτη υποστήριξη που παρέχεται από τον αμερικανικο-ευρωπαικό σύνδεσμο στο Ισραήλ και τους πολέμους του έχει αυξήσει την ελκυστικότητα των ένοπλων ομάδων. Προσθέτοντας σε αυτό το οτι πολλά ‘κοσμικά’ κόμματα υποστηρίζουν την Ουάσιγκτον, έχουμε μια πλήρη εικόνα.

  Πώς εξηγείτε το γεγονός οτι το φονταμενταλιστικό Ισλάμ τείνει να γίνει ο κύριος ή ακόμη και ο μόνος πόλος αντίθεσης στις πολιτικές των ΗΠΑ σε μεγάλο κομμάτι της Μέσης Ανατολής και της Ασίας; Έχουν χάσει οι μετριοπαθείς δυνάμεις τη μάχη για τον επηρεασμό αυτών των λαών; 

Η κατάρρευση του Κομμουνισμού και του εθνικισμού την τελευταία δεκαετία του προηγούμενου αιώνα δημιούργησε ένα τεράστιο κενό. Θρησκευτικές ομάδες δουλεύουν προσπαθώντας να το αναπληρώσουν. Την ίδια στιγμή, οι κανόνες του Κατεστημένου της Ουάσιγκτον δεν αφήνουν τα εξασθενημένα κράτη στο μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου να προωθήσουν κοινωνικά προγράμματα προς βοήθεια των φτωχών. Έτσι, πολλά θρησκευτικά κόμματα άρχισαν να αντικαθιστούν το κράτος και να παρέχουν βασικές βοήθειες στους τομείς της υγείας και της παιδείας. Αυτό ενίσχυσε το κύρος τους 

Λέγεται οτι οι ομοιότητες μεταξύ του Ούγκο Τσάβεζ και των ακραίων ισλαμιστών στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και την αντίθεση τους στην Αμερικανική πολιτική είναι απόδειξη του οτι ο Τσάβεζ λειτουργεί ως αγωγός του φονταμενταλισμού στην Αμερικανική Ήπειρο…   

Eίναι ανοησίες.Το Ιραν δεν παρέχει κοινωνικές υπηρεσίες όμοιες με το μοντέλο της Βενεζουέλας και της Κούβας. Δεν υπάρχουν ομοιότητες εκτός από μια εχθρότητα προς την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία μοιράζεται με την πλειοψηφία της παγκόσμιας κοινής γνώμης όπως έχουν δείξει οι δημοσκοπήσεις. Αυτοί που λένε οτι ο Τσάβεζ προωθεί τον ισλαμικό εξτρεμισμό στην Αμερική έχουν παραισθήσεις. 

Πριν την εισβολή στο Ιράκ, πολλοί προειδοποιούσαν μάταια οτι οι ενέργειες των ΗΠΑ θα ενδυνάμωναν τον εξτρεμσμό, κάτι που επιβεβαιώθηκε σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση της αμερικανικής κυβέρνησης. Είναι μόνο το οικονομικό συμφέρον που καθιστά την αμερικανική πολιτική τόσο αλαζονική κατα την άποψη σας;


Όχι

 Βλέπουμε ένα πρότυπο κυβερνήσεων να είναι ανεκτικές ή ακόμη να υποστηρίζουν εξτρεμιστικές ομάδες οι οποίες σε κάποιο σημείο αρχίζουν να δρουν ανεξάρτητα, όπως συνέβη στην περίπτωση του Κόκκινου Τεμένους στο Πακιστάν. Είναι πράγματι τόσο ανίδεες ως προς τις επιπτώσεις που έχουν οι πολιτικές τους; 

Η εκπήγαση του θρησκευτικού εξτρεμισμού στο Πακιστάν βρίσκεται στη δεκαετία του 80 όταν ο προηγούμενος στρατιωτικός δικτάτορας – υποστηριζόμενος από τη Δύση – διεξήγαγε ιερό πόλεμο εναντίον των άθεων Σοβιετικών στο Αφγανιστάν. Το σημερινό πακιστανικό καθεστώς πληρώνει το τίμημα.
 

αποκλειστικά. Πάντα έλεγα οτι ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν κυρίως ένας πόλεμος για την επιβολή της αμερικανικής παγκόσμιας ηγεμονίας. Εξελίχθηκε σε ολική καταστροφή για αυτούς. Το κυριότερο αποτέλεσμα της είναι η αποσταθεροποίηση της περιοχής και η ενδυνάμωση του Ιρανικού καθεστώτος, το οποίο εξελίσσεται σε έναν παίκτη-κλειδί στη Μ. Ανατολή

Μερικοί υποστηρίζουν οτι η πολιορκία του Κόκκινου Τεμένους είναι μια αποφασιστική καμπή η οποία θα μπορούσε να καθορίσει το αποτέλεσμα του ‘πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας’ συμφωνείτε;


Δεν συμφωνώ καθόλου. Οι περισσότεροι Πακιστανοί δεν υποστήριξαν την ομάδα που βρισκόταν στο τζαμί, αλλά οι περισσότεροι Αφγανοί είναι σήμερα εξαιρετικά εχθρικοί προς την κατοχή της χώρας τους.

Στην περίπτωση του Πακιστάν, πολιτικοί ηγέτες όπως η Μπεναζίρ Μπούτο υποστήριξαν την αιματηρή στρατιωτική επιχείρηση που διεξήγαγε η δικατατορία του Στρατηγού Μουσάραφ. Μπορεί να σημαίνει αυτό την έναρξη μιας εποχής οπου οι διαφορές μεταξύ δημοκρατών και δικτατόρων στο χειρισμό παρόμοιων καταστάσεων να είναι δυσδιάκριτες;Καθώς όλο αυτά συνέβαιναν στο εσωτερικό της χώρας, τα 36 πολιτικά κόμματα που αντιτίθενται στο καθεστώς Μουσάραφ, μικρά και μεγάλα, συναντιόντουσαν στο Λονδίνο για να χαράξουν μια κοινή στρατηγική που θα επανέφερε την εξουσία στους πολιτικούς. Το μυστικοσυμβούλιο έληξε χωρίς να επιτευχθεί μια συμφωνία, συμβολίζοντας έτσι την πολιτική του ανικανότητα.. 

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες διαφορές μεταξύ πολιτικών και στρατηγών. Κανένα μεγάλο πολιτικό κόμμα δεν προσφέρει αληθινές εναλλακτικές σε κανένα επίπεδο. Η Μπούτο είναι γόνατιστή παρακαλώντας την Ουάσιγκτον για υποστήριξη και υπόσχεται οτι θα εξαφανίσει το θρησκευτικό φανατισμό. Είναι κάτι πραγματικά οικτρό. Υπο την απουσία μαζικών κινητοποιήσεων και μαζικής υποστήριξη από τον λαό οι πολιτικοί δεν μπορούν να κάνουν τίποτε χωρίς το στρατό. Ο Μουσάραφ πήρε την εξουσία το 1999 υποσχόμενος μια σειρά μεταρρυθμίσεων που θα άλλαζαν τη χώρα. Απέτυχε να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε από αυτές, σύναψε συφωνίες με διεφθαρμένες φατρίες απαξιωμένων πολιτικών και αποδυναμώθηκε περαιτέρω όταν έξελίχθηκε σε τοποτηρητή των ΗΠΑ. Η χώρα συνολικά συνέχισε να σαπίζει αφήνοντας τους εξτρεμιστές να εκμεταλλεύονται το κενό που δημιουργήθηκε.       

Ποιά είναι η καλύτερη οδός για την εξάλειψη του εξτρεμισμού και τον τερματισμό των πολεμικών επιχειρήσεων στον κόσμο κατα την κρίση σας; 

Χρειάζεται μια κοινωνική αλλαγή στη Δύση, ένα τέλος στα δικτατορικά και διεφθαρμένα καθεστώτα όπως της Σαουδικής Αραβίας και της Αιγύπτου, ένα κρατικό σύστημα παιδείας και υγείας στο Πακιστάν, και τεράστιες δαπάνες για τη στέγαση του λαού του Αφγανιστάν. Αυτή θα ήταν μια καλή αρχή αλλά το Κατεστημένο της Ουάσιγκτον υποστηριζόμενο από μια νωθρή και αδρανή Ε.Ε. απαγορεύουν την εφαρμογή τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s