Γίνε πολίτης της Nutopia

‘Ανακοινώνουμε τη γέννηση μιας ιδεαλιστικής χώρας, της Nutopia : Δεν έχει σύνορα, διαβατήρια ή εθνικότητες. Μόνο ανθρώπους’. Η δήλωση το 1973 από τους Τζών Λέννον και Γιόκο Όνο ενέπνευσε τρία νέα παιδιά στο να δημιουργήσουν ένα cyberlounge που κινείται μεταξύ κυβερνοχώρου και πραγματικότητας, μεταξύ τέχνης και τεχνολογίας, στην καρδιά του Λονδίνου. ‘Το ίντερνετ είναι κοινωνικό. Υπήρχε όμως έλλειψη φαντασίας στα παραδοσιακά καφέ. Έτσι, αποφασίσαμε να φτιάξουμε το Nutopia, ένα stress-free lounge, με αισθητική που αντικατοπτρίζει την ψηφιακή επανάσταση και την ιδεολογία του κυβερνοχώροϋ: δεν υπάρχουν κοινωνικοί αποκλεισμοί’ λέει η Τούλα Φιλιππάκου, μάνατζερ του Nutopia και συνιδιοκτήτρια μαζί με τον αδελφό της, Γιώργο, και τον Γκράντ Μίτσελ, διακεκριμένους graphic designers.

Δυο εγκατεστημένα ενυδρεία αποιονίζουν τον αέρα, ενώ ο υδρικός φωτισμός αντανακλάται στις διαφανείς επιφάνειες των τοίχων, δίνοντας την ψευδαίσθηση δεξαμενής τροπικού νερού. Σε συνδυασμό με τις σαράντα οθόνες μηδαμινής αντανάκλασης και υψίστης ευκρίνειας, ο επισκέπτης δοκιμάζεται στα όρια της τέλειας χαλάρωσης. Tο φαντασιακό ταξίδι της Nutopia όμως δεν φτάνει μόνο ως εκεί. Το Launchpad παρέχει βήμα για να εκφραστούν καλλιτέχνες με μεταμοντέρνα φιλοσοφία. Το φουαγιέ έγινε εκθεσιακός χώρος. Η αιθέρια ποιότητα του Ansel Thompson στο ‘Sofa’ καθεπτρίζει τα στπιχεία της φύσης χρησιμοποιώντας πρωτοποριακά υλικά. Οι χρωμοστροβικές ακτίνες του kinetic artist Paul Friedlander στο ‘Lightwaves’ αλλάζουν απόχρωση σε μη αντιληπτή ταχύτητα ενώ ο αλληλοεπιδρώμενος τοίχος  ‘Breathes’του βραβευμένου  Jason Bruges αυτομεταλλάσεται ανάλογα το περιβάλλον. Μια σκηνή από το Space Odyssey του Kubrick, ένα αφηρημένο όνειρο του ‘Blade Runner’, μια κρουαζιέρα στα αχανή βάθη της Καραιβικής : στο Nutopia οτιδήποτε το γήινο εξατμίζεται. Το μέλλον γίνετια παρών, ο χωροχρόνος εμπλέκεται σε παιχνίδια με το ηλεκτρονικό ημερολόγιο και υποβιβάζεται σε διαπραγματεύσιμο όρο.

Θα διατηρηθεί λοιπόν αυτός ο βαλλόμενος κοινωνικός ρόλος του κυβερνοχώρου και όσων συνεπάγεται στο πέρασμα των χρόνων ή θα αποδειχθεί όργανο στα χέρια ενός ανυπέρβλητα χαοτικού μέλλοντος; Ποιά είναι η θέση των Ελλήνων σε αυτό; Ο Μιχάλης Δερτούζος, Διευθυντής του κορυφαίου ινστιτούτου τεχνολογίας ΜΙΤ στην Βοστώνη στο βιβλίο του ‘Τι μέλλει γενέσθαι’ είναι καθησυχαστικός:

‘Ως Έλληνας εν Αμερική, στο μέλλον θα μπορώ από τον καναπέ μου στη Βοστώνη να παρίσταμαι σε τελετές της Μητρόπολης Αθηνών, να τραγουδώ ταυτόχρονα με παλιούς συμμαθητές μου σε ουζερί της Πλάκας, να επισκέπτομαι το Μουσείο Κνωσσού στην Κρήτη, να γαληνεύω με το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης. Στο μέλλον δεν θα αναφερόμαστε στην Ελλάδα μόνον ως γεωγραφικό μέρος, αλλά στο ελληνικό δίκτυο που θα ενώνει τους απανταχού της γης Έλληνες. Και, ειρωνικά, η προοπτική αυτή είναι πιο κοντά στην αρχαιοελληνική ιδέα περι έθνους απο τη σημερινή χωροταξικά κλειδωμένη εξήγηση’. Έχουμε όμως οι Έλληνες τη δύναμη να αναπτύξουμε ανταγωνιστική δημιουργικότητα στα πλαίσια αυτής της άκρατης παγκοσμιοποίησης; Η Τούλα θα απαντήσει ‘ουδέν σχόλιον. Η ιστορία το έδειξε, και θα το δείξει…’

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s