Ήταν ακριβώς πριν από μια δεκαετία, Δεκέμβριος του 97, στην πόλη Κιότο της Ιαπωνίας. Μετά από τρεις επίπονες
μέρες ασταμάτητης διαπραγμάτευσης, ο πολύπειρος αργεντίνος διπλωμάτης, που προήδρευε των συνομιλιών της διάσκεψης για την κλιματική αλλαγή, ολοκληρώνοντας τις εργασίες, υπέγραφε ένα σύμφωνο το οποίο ονόμασε ‘πρωτόκολλο του Κιότο’. Υπο την εποπτεία και καθοδήγηση του είχαν προηγηθεί χρόνια προετοιμασίας και διεργασιών που κατέληξαν στο ιστορικό σύμφωνο για τη μέιωση των ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ο κ. Ραούλ Εστράδα, είδε το πρωτόκολλο για το οποίο εργάστηκε να μπαίνει στο επίκεντρο του διεθνούς δικαίου, ως η κορυφαία διακρατική συμφωνία για το περιβάλλον, αλλά και να υπονομεύεται από τις κυρίως ρυπογόνες χώρες. Ως επικεφαλής πλεον της ‘επιτροπής συμμόρφωσης’ που θα επιβλέπει την εφαρμογή των συμφωνηθέντων του πρωτοκόλου, με τη λήξη της διάσκεψης στο Μπάλι , και χρησιμοποιώντας γλώσσα που αφήνει αιχμές αλλά ασκεί και διπλωματική ελαστικότητα, μας μίλησε για τα οικονομικά και πολιτικά μέτρα που θα πρέπει να λαμβάνονται εναντίον ανεύθυνων περιβαλλοντολογικά χωρών, για το πολιτικο-οικονομικό σύμπλεγμα που εμποδίζει την επκύρωση του Κιότο απο τις ΗΠΑ, τα επιπλέον μέτρα που πρέπει να παρθούν, και για το εάν συμφωνεί με τον χαρακτηρισμό ‘πνευματικός πατέρας του πρωτοκόλλου του Κιότο’ που του έχουν προσδώσει αναγνωρίζοντας τη συμβολή του στη δημιουργία της συνθήκης:‘Το πρωτόκολλο του Κιότο ήταν ομαδική δουλειά’, θα μας πει. ‘Είμασε άνθρωποι που εργαζόμαστε πολλά χρόνια για το περιβάλλον. Οπότε εάν εγώ είμαι ο ππνευματικός πατέρας του πρωτοκόλλου, οι συνάδελφοι μου υποθέτω οτι είναι οι πνευματικοί του θείοι’, αρχίζοντας έτσι τη συζήτηση
Read the rest of this entry »