Το απόγευμα της 1ης Οκωβρίου 1969, ο υπάλληλος της συμβουλευτικής εταιρίας RAND του αμερικανικού Πενταγώνου, περνούσε από τη πόρτα του εντυπωσιακού της κτηρίου. Με κάπως νευρικό βήμα, χαιρέτησε τον φρουρό και κατευθύνθηκε προς την έξοδο. Μέσα στο χαρτοφύλακα του, κρατούσε ένα μεγάλο αριθμό απόρρητων εγγράφων. Ήταν κομμάτι ενός μεγάλου ιστορικού αρχείου που συντάχθηκε υπό τη προεδρία τριών αμερικανών προέδρων. Ένα αρχείο που καταδείκνυε τα ιστορικά ψέματα που τροφοδοτούσαν επί χρόνια οι αμερικανικές κυβερνήσεις στους πολίτες των ΗΠΑ, αναφορικά στο πόλεμο του Βιετνάμ. Έβλεπε ότι ο πόλεμος εκείνος ήταν ‘στην αρχή απλώς ένα πρόβλημα, στη συνέχεια μια ηθική και πολιτική καταστροφή, και τέλος, ένα έγκλημα’. Είχε ξοδέψει τα δύο προηγούμενα χρόνια προσπαθώντας να καταδείξει τα σφάλματα εκείνου του πολέμου, δουλεύοντας με παράγοντες, όπως τον Χένρι Κίσσινγκερ.
Είχε αποφασίσει όμως να αλλάξει στάση. Ήταν αποφασισμένος να φωτοτυπήσει τους 47 τόμους αυτού του αρχείου, και να τους δημοσιοποιήσει. Ήλπιζε ότι έτσι θα βοηθούσε να δοθεί ένα τέλος στο πόλεμο. Ήλπιζε σωστά…
