Πόλεμος, σφαγή, δολοφονία, δίκη. Δυο δεκαετίες μετά το έκγλημα της Σάμπρα και Σατίλα ο κυρίως πρωταγωνιστής είναι ακόμη στο προσκήνιο, ενισχυμένος όσο ποτέ. Το ΜΕΤΡΟ σε αποκλειστικότητα κοιτάζει βαθιά μέσα στην κληρονομιά του ‘καίσαρα’ του Ισραήλ, Αριέλ Σαρόν, καταλήγοντας οτι στη Μέση Ανατολή η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται: Ανακυκλώνεται.
Το καλοκαίρι του 1982 ο Λίβανος μοιάζει με κατακερματισμένο κρατίδιο. Ο φρικτός εμφύλιος που έχει αρχίσει 7 χρόνια πριν έχει θρυμματίσει την άλλοτε ακμάζουσα χώρα της Μέσης Ανατολής. Η Συρία, οι Χριστιανοί Φαλλαγγίτες, ο εκπαιδευμένος, χρηματοδοτούμενος και εξοπλισμένος από το Ισραήλ στρατός του Νοτίου Λιβάνου, και οι Παλαιστίνιοι που χρησιμοποιούσαν τη χώρα ως βάση τους για εξορμήσεις εναντίον του Ισραήλ, ερίζουν για την οριοθέτηση της επιρροής τους. Ύστερα από πολλαπλούς βομβαρδισμούς του βορείου Ισραήλ από την PLO ο τότε Υπυργός Αμύνης του Ισραήλ, Αριέλ Σαρόν, διατάσσει την εισβολή στο Λίβανο, με στόχο την εξουδετέρωση της PLO, την εγκαθίδρυση κυβένησης από τους φιλικά προσκείμενους χριστιανούς Φαλαγγίτες, και την περιθωριοποίηση της συριακής επιρροής στη χώρα. Η επιχείρηση ‘ειρήνη για τη Γαλιλαία’ προέβλεπε της αστραπιαία δημιουργία μιας ζώνης 40 χιλιομέτρων στο νότιο Λίβανο, σε προστασία των βορείων συνόρων του Ισραήλ. Αυτό τουλάχιστον πίστεψε το υπουργικό συμβούλιο. Τρεις ημέρες μετά ο Ισραηλινός στρατός πολιορκούσε τη Βηρυτό.
