Τζιλ Νέμες – Ισραηλινός αντιρρησίας

Ο Τζίλ Νέμες είναι έφεδρος λοχίας του Ισραηλινού στρατου. Μαζί με άλλους 390 έφεδρους αξιωματικούς και στρατιώτες έχουν αποφασίσει σε ανυπακοή των διαταγών που έρχονται από τη κυβέρνηση Σαρόν για υπηρεσία στα κατεχόμενα εδάφη. Δώδεκα από αυτούς έχουν κληθεί να υπηρετήσουν εκεί. Μετά την άρνηση τους, 8 από αυτούς έχουν φυλακιστεί και άλλοι 3 αναμένουν τη δίκη τους. Στις 2 Απριλίου, η κίνηση αυτή στάθηκε έξω από τις στρατιωτικές φυλακές 6 της πόλης Αθλίτ. Ο λοχίας Νέμες μας μίλησε την ίδια μέρα.  

   Γιατί αποφασίσατε να αντιταχθείτε στη βούληση των ανωτέρων σας; Υπέγραψα τη διακύρηξη γιατί δεν μπορούσα να λέω ψέματα στον εαυτό μου. Δεν θα έπρεπε να είμαστε στις περιοχές (Δυτ Όχθη και Γάζα), δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα εκεί. Ότι γίνεται στις περιοχές δεν έχει να κάνει με την ασφάλεια του Ισραήλ και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, αλλά με τους εποικισμούς 

200 έτη σε 2 χρόνια ( Ρόμπερτ Άντερσον – Ρίτσαρντ Άλαν) (Robert Anderson and Richard Allan on Parthenon Marbles)

Την Άνοιξη του 1802, ο Λόρδος Έλγιν με τη σύζυγο του Μαίρη, φτάνει στην Ακρόπολη, έχοντας στείλει μήνες πριν ένα πολυμελές συνεργείο για απόσπαση γλυπτών από τον Παρθενώνα  Ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπε από κοντά. Ακριβώς 200 χρόνια αργότερα, στη χώρα όπου στάλθηκαν, μια ουσιαστική συζήτηση έχει αρχισει, με ορίζοντα το 2004…  

‘Θα προσπαθήσετε άδικα να αποσπάσετε κάποια απάντηση στο τι άλλαξε στο κυβερνών κόμμα μετά την ανέλκυση του στην εξουσία’, μας είπαν οι πηγές. ‘Από το βρετανικό υπουργείο πολιτισμού θα σας παραπέμψουν αλλού’. Σε επιβεβαίωση, εκπρόσωπος του υπουργείου μας παρακάμπτει στο γραφείο τύπου των Εργατικών…  Τα λεγομενα των ιδίων όμως, προδίδουν οτι το εν λόγω κόμμα σκεπτόταν σοβαρά να επιστρέψουν τα Μάρμαρα στην Ελλάδα, πριν το 1997 που έγινε κυβέρνηση. Έκτοτε, ο Τόνι Μπλέρ προσπάθησε να αναβάθμισει περαιτέρω τον πολιτιστικό ρόλο του Λονδίνου. Επι πρωθυπουργίας του ανεγέρθη η περίφημη Τέιτ Μόντερν, το αποτυχημένο Μιλλένιουμ Ντόμ, πλήθος αρχιτεκτονικών κατασκευών στον Τάμεση, γεννήθηκαν πολλά καλλιτεχνικά φεστιβάλ. Η επιστροφή των γλυπτών θα ‘αποδυνάμωνε’ αυτή τη δυναμική, και θα έδινε ερίσματα στο αντιπολιτευόμενο Συντηρητικό κόμμα, υπέρμαχου μιας σκληρής ‘βρετανικότητας’.