Το Μετρό επαναφέρει ένα θέμα που ανακυκλώθηκε πολύ, μπέρδεψε κόσμο, υπέστη πληθώρα ‘αποκαλύψεων’, πούλησε, πανικόβαλλε, και τελικά κρύφτηκε σε σελίδες 
τρίτες, πέμπτες, στα μονόστηλα των εφημερίδων. ‘Δέν πουλάει πια’, ‘εχουν τόσοι πολλοί βγει και μιλήσει…’.
Με την pax Americana στο απόγειο της, η διεθνής ενημέρωση έχει καταστεί ως επί το πλείστον έρμαιο των αγγλοσαξονικών ορέξεων για οικονομική και πολιτική εξάπλωση, με αβέβαιο ορίζοντα. Η παγκόσμια τάξη πραγμάτων, έτσι όπως την έχουν οριοθετήσει οι αλαζόνες διόσκουροι της διεθνούς σκηνής, Η.Π.Α και Βρετανία, προβλέπει επιλεκτικές επιλογές δικτατόρων (χωρών που παρεπιπτώντος βρίσκονται σε οικονομικοστρατηγικώς κομβικά σημεία), για δαιμονοποίηση και καταδίκασή τους από διεθνές Δικαστήρια για γενοκτονίες – εφαρμοσμένες από τους δικτάτορες, προκληθέντες από τους οργανωτές των δικών. Τα μεγαλύτερα και υποτίθεται εγκυρότερα μέσα ενημέρωσης παίρνουν γραμμή από τα κατά τόπους Υπουργεία Αμύνης ή τις κατά τόπους ‘πρεσβείες’, ανοιγοντας τον κρουνό των ‘αποκαλύψεων’ επειδή δεν είναι πια αποκαλύψεις και κλείνοντάς τον επειδή πρέπει να κλειστεί.
