Τί απέγινε ο άνθρωπος που σταμάτησε το τάνκ; Η ζωή του Γκάνγκ Λίου (what happened to the tank man? Gang Liu’s life)

Tον περασμένο Ιούλιο, λίγο πριν την τέλεση του γάμου του Λίου Γκάνγκ, ο ίδιος και οι κουμπάροι του Γουανγκ Ζουντάο και Γουάνγκ Ντάν, ύψωναν τα ποτήρια τους στο όνομα της φιλίας και των κοινών τους βιωμάτων. Η τελετή σήμαινε, κατα τον Ζουντάο, «την αρχή μιας διαφορετικής ζωής» για τον Λίου Γκανγκ. Ο τελευταίος αναφώνησε «πλέον έχουμε οτι θελήσαμε ποτέ από τη ζωή. Το μόνο που λείπει είναι αυτή η Κινεζική Δημοκρατία». Δεν ολοκλήρωσε την προταση του. Ακολούθησε σιγή… 

“Ελεύθερο χρήμα, φυλακισμένοι άνθρωποι”: η πρώτη συνέντευξη του Εντουάρντο Γκαλεάνο σε ελληνικό ΜΜΕ

Mε ποιές λέξεις να αρχίσεις τη συγγραφή μιας συνέντευξης με τον Εντουάρντο Γκαλεάνο; Ποιές εκφράσεις ανθρώπινου λόγου θα αποτελούσαν την καλύτερη εισαγωγή, χωρίς να παρεξηγηθούν, με τον τροπο που μας περιγράφει ο ίδιος; «Στην πολιτική, όπως και παντού, υπήρχε πάντα χειραγώγηση των λέξεων, έτσι πλέον κανείς δεν γνωρίζει την ακριβή τους σημασία», μας λέει, προσφέροντας την ίδια στιγμή εξαιρετικά περιεκτικές φράσεις, όπως το «Ελεύθερο χρήμα, φυλακισμένοι άνθρωποι», αναφερόμενος στο τραγικά ειρωνικό status quo που μας περιβάλλει. Θρυλικός για την πρωτοποριακή σύζευξη πολιτικής ανάλυσης, δοκιμίου, δημοσιογραφίας, – διηγούμενος πείνα, καταπίεση, και εξαθλίωση όπως τη βίωσε ο άνθρωπος από καταβολής πολιτισμού-, ο Γκαλεάνο έχει καθιερωθεί ως ο κορυφαίος ίσως λατινοαμερικανός συγγραφεάς-διανοητής, μαζί με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκέζ.

“Eλευθερία της έκφρασης ή θάνατος”: Νατάλια Εστεμίροβα (“freedom of expression or death”: N.Estemirova interview)

«Κοντά στην Άννα έμαθα πρωτίστως να μην διηγούμαι απλώς τον πόνο ενός ανθρώπου, αλλά να προσπαθώ να τον βοηθήσω», διατείνεται η κ. Νατάλια Εστεμίροβα, στενή φίλη και συνεργάτις της Άννα Πολιτκόφσκαγια, με αφορμή την έναρξη της δίκης για την δολοφονία της ηρωικής δημοσιογράφου. «Δεν πιστευω οτι η έρευνα για τον φόνο της Άννας έγινε σωστά, πρωτα και κύρια διότι οι εκτελεστές δεν βρίσκονται στο δικαστήριο»μας λέει, απαισιόδοξη για την έκβαση μιας υπόθεσης, η έρευνα της οποίας «δεν θα ολοκληρωθεί δημοσίως, τα αμέσως επόμενα χρόνια», υπογραμμίζει. Ως πρώτη τιμώμενη ,με το βραβείο που φέρει το όνομ ατης νεκρής φίλης της, ως εργαζόμενη η ίδια για πάνω απο μια δεκαετία για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τσετσενία, όπου καθημερινά ερευνά δεκάδες υποθέσεις εξαφανίσεων. εκτελέσεων και απαγωγών, η κα Εστεμίροβα σκιαγραφεί με μελανά χρώματα την κατάσταση στην περιοχή, όπου «οι βομβαρδισμοί και οι μαζικές εκκαθαρίσεις πληθυσμού ανήκουν στο παρελθόν, όχι επειδή οι αρχές έχουν γίνει ευγενέστερες ή δικαιότερες αλλά επειδή ο στόχος έχει επιτευχθεί-στη Τσετσενία έχει εγκαθιδρυθεί δικτατορία».